Recenzje płyt

„Consortium musicum”

...Subtelne zmiany poetyk, od czystego klasycyzmu po odrobinę latynoskiego sentymentalizmu, podkreślają fakt, że mamy do czynienia z propozycją wirtuozerską, beztroską i pogodną. A co najważniejsze, przynajmniej dla samego Bokuna, zrealizowano ją w rodzinno-przyjacielskim w gronie, na świetnym poziomie wykonawczym i... na cudownym luzie.

Adam Domagała, Gazeta Wyborcza

From The Shadow to The Light - Koch Classics LC 5680

...Grę Bokuna cechuje zarówno mistrzowskie opanowanie techniki instrumentalnej (solo de concours Rabauda), jak i stroniące od klezmerskiego efekciarstwa artystyczne skupienie i umiejętność budowania formy muzycznej (Sonata Bernsteina). Równie dobrze wczuwa się w idiom pieśni ludowej ( Dwa kaprysy Bairda, a zwłaszcza znakomite Peregi Verbunk Weinera), jak i prezentuje spore możliwości w zakresie kolorystyki instrumentalnej i niekonwencjonalnych sposobów wydobywania dźwięku (Pejzaże Kurdybachy, From the Shadow to the Light Vajdy). Barwa jego dźwięku jest wyrównana w poszczególnych rejestrach, a wyraziste frazowanie i nienaganna artykulacja sprawiają, że łatwiej rozumiemy zdanie, iż "muzyka jest mową dźwięków".

Maciej Gołąb, Ruch Muzyczny

...Wrażliwość i klasa muzyka prowadzą nas nieomylnie przez świat starannie wybranych kompozycji. Rzadko zdarza się, by płyta poświęcona w całości tak rzadkim utworom (niektóre mają tu swoją płytową premierę) oferowała tyle pogłębiających się przy kolejnych odsłuchach wrażeń.

Jakub Puchalski, E.pl

Duo Guitarinet - Dux 163

...Jan Jakub Bokun i Krzysztof Pełech wykonują tę muzykę tak, jakby najbardziej chłonne lata młodości spędzili w mieszkankach, których otwarte okna wychodzą wprost na rozwibrowane rytmem tanga uliczki Buenos Aires. Uwagę przykuwa piękny, subtelny dźwięk "musującej" artykulacyjnym i dynamicznym bogactwem gitary Pełecha i niezwykle szlachetne, ciepłe brzmienie klarnetu Bokuna. Duet brzmi jak jeden organizm, ma się wrażenie,że artyści razem oddychają...

Małgorzata Gmys, Ruch Muzyczny

...Rubata są dopracowane w każdym calu, a wykończenia fraz zadziwiają swą subtelnością. Nadrzędną cechą ich gry jest przede wszystkim delikatność i umiejętne tworzenie nastrojów. Trudnych technicznie partii nie odczuwa się jako popisów wirtuozowskich, a raczej jako szukanie naturalnego wyrazu. Daje to efekt spokoju, który jednak nie ma nic wspólnego z nudą. Płyta cały czas przykuwa uwagę, zmuszając do delektowania się dźwiękiem i pięknem melodycznych fraz, opartych na podawanych bez natrętności latynoskich, synkopowanych rytmach...Myślę, że polski rynek płytowy może być dumny z tego najnowszego dokonania dwóch wrocławskich muzyków. Płyta będzie rarytasem nie tylko ze względu na nietypowy zestaw instrumentów, ale na swą spoistość wyrazową w połączeniu z najwyższym poziomem wykonawczym w ciekawie i nietypowo dobranym repertuarze...

Zbigniew Dubiella, Świat Gitary

...Płytę Dua Guitarinet można śmiało nazwać jedną z najlepszych i najciekawszych płyt roku 2000...Praktycznie nie można zarzucić warsztatowi obydwu muzyków niczego- są znakomicie zgrani artykulacyjnie. Rzadko kiedy słyszy się tak poukładane i gruntownie przemyślane prowadzenie frazy, konsekwentne rubato. Osobiście zauroczona jestem ciemną barwą klarnetu, skontrastowaną z jaśniejszym, delikatnym akompaniamentem gitary...

Magda Igras, HI-END.pl

...Dwaj znakomici instrumentaliści zrealizowali projekt fonograficzny, będący sensacją na naszym rynku fonograficznym. Kto nie posłucha tej płyty, nie będzie wiedział co stracił (a straci wiele!).Kto ją pozna, ten umieści ją w swej kolekcji na "najwyższej półce". Uważam, że jest to jedna z najbardziej interesujących płyt, jakie ukazały się w ostatnich latach w naszym kraju.

Jerzy Skupin, Gazeta Muzyczna

...Brzmienie klarnetu wydobywane przez Bokuna imponuje wielkim bogactwem-różnorodnością barw, artykulacji, zmiennością ekspresji. Potrafi być żartobliwe, beztroskie, ruchliwe, albo nagle zejść do tajemniczego szeptu....

Artur Bielecki, Gazeta Wyborcza

Hommage a Carlos Guastavino - Dux 313

...Bokun and Kocyan's approach may inspire you with new ideas. Bokun plays expressively with idiomatic tone colors. Well done.

Gregory Barret, The Clarinet

Il Convegno - Jan Jakub Bokun and Friends - Dux 416

...To be noted most particularly is Bokun's incredible musical sensitivity and improvisational skills. I give this recording my top four-reed rating, boxed in velvet to match Bokun's tone and stellar taste in repertoire and collaborating personnel.

Michelle Gingras, The Clarinet

 Recenzje koncertów

...Koncert f-moll Webera grał brilliante Jan Jakub Bokun, student wrocławskiej Akademii, aktywny jako kameralista, laureat sporej garści nagród, wielce obiecujący muzyk o ładnym tonie, eleganckiej frazie i niewątpliwych predylekcjach solistycznych. Wśród licznych ostatnio wrocławskich debiutów filharmonicznych, ten jest kto wie czy nie najciekawszy...

Rafał Augustyn, Ruch Muzyczny

...Urodzony w 1974 roku klarnecista Jan Jakub Bokun grą w duecie, a solowa choćby w kompozycji Gergely'ego Vajdy "Od cienia do światła" niejednego z licznych słuchaczy przyprawił o wstrzymanie oddechu, niewiarygodną kontrolą tegoż właśnie, pianissimami na granicy słyszalności i brawurą techniczną. A jakże często dla kontrastu potrafił zachwycić liryką frazy...

Andrzej Chylewski, Głos Wielkopolski

...młody wrocławski klarnecista Jan Jakub Bokun...zaprezentował nam świetną formę i niebagatelne, nie spotkane dotąd przeze mnie w Polsce, umiejętości techniczne. Gra Bokuna, odznaczająca się miękkością i elastycznością frazy, a ponadto ciepłem dźwięku i znakomicie różnicowaną dynamiką, zdecydowanie wyrastała ponad towarzyszące mu zespoły...

Jakub Puchalski, Wieczór Wrocławia

...Z Leopoldinum wystąpił niezwykle utalentowany młody klarnecista z Wrocławia - Jan Jakub Bokun...Bokun zaimponował uderzającą swobodą gry, pewnym i ładnie kontrolowanym dźwiękiem. Szczególnie pięknie zabrzmiała w jego interpretacji środkowa część utworu...

Artur Bielecki, Gazeta Wyborcza

...Wielkie słowa uznania dla orkiestry i dyrygenta. Jan Jakub Bokun oprócz talentu posiada także ważną dla tego zawodu umiejętność nawiązywania szybkiego i dobrego kontaktu z ludźmi.

Dorota Gonet, Gazeta Wyborcza

...W drugiej części przedstawiono Dziadka do Orzechów Czajkowkiego, kompozycję znaną, popularną i przede wszystkim wdzięczną.

Orkiestra grała klarownie, Jan Jakub Bokun dyrygował w skupieniu, pozwolił zabłysnąć licznym instrumentom, nie spieszył się. Można było rozsmakować się w Dziadku, co docenili słuchacze. Cudowne melodie muzyki programowej ewokujące motywy baśniowe, wprawiały w błogostan...

Bohumír Kolář, Olomouc.cz